Kiedy remiza strażacka w Bielsku znajdująca się przy ulicy Jana III Sobieskiego stawała się obiektem niewystarczającym do obsługi rozwijających się miast Bielska i Białej, w bielskim ratuszu rozpoczęto prace zmierzające do wybrania lokalizacji pod budowę nowej, większej remizy. W toku przeprowadzonych w 1923 roku analiz, rozpatrywano propozycje wzniesienia jej m.in. na placu Garncarskim obecnym Chrobrego, pomiędzy budynkami sali gimnastycznej Bielsko-Bialskiego Towarzystwa Gimnastycznego i miejskiej sali gimnastycznej przy ulicy Słowackiego w miejscu, gdzie obecnie znajduje się budynek Książnicy Beskidzkiej. Ostatecznie jednak zdecydowano, że nowa remiza w Bielsku zostanie wybudowana przy ulicy Am Strössel, obecnej Grunwaldzkiej. W 1925 roku władze miasta zakupiły za kwotę 40 250 zł grunty pod budowę remizy od Fabiana i Heleny Hoffmannów, położone u zbiegu ulic Grunwaldzkiej i Listopadowej. W 1927 roku architektom Alfredowi Wiedermannowi z Cieszyna i Antoniemu Müllerowi z Białej zlecono wykonanie projektu nowej strażnicy, zastrzegając jednocześnie, że budynek musi posiadać dodatkowo część mieszkalną. Budowa strażnicy trwała około dwudziestu miesięcy i realizowana była przez bielskie firmy.
Widok nowej remizy w Bielsku od strony skrzydła mieszkalnego. W głębi parterowy dom, w miejscu którego w 1938 roku dobudowano część strażnicy. Karta pocztowa: Strażnica w Bielsku. Autor: b.d. Wydawca: b.d. Rok: przed 1938. Źródło: Ewa Janoszek, Wojciech Kominiak, Bielsko-Biała i okolice na dawnej pocztówce w czasach II Rzeczypospolitej, WMW Mirosław Caputa, Bielsko-Biała 2008. Domena: publiczna.
Nowy dwuskrzydłowy, czterokondygnacyjny gmach na rzucie litery L posiadał w dłuższym skrzydle część mieszkalną, a w krótszym, głównym część garażowo-koszarową. W skrzydle mieszkalnym znajdowało się dwadzieścia mieszkań dla żonatych strażaków i urzędników miejskich, ponadto dyżurka, mieszkania dla strażaków kawalerów, kancelaria komendanta straży oraz jego mieszkanie służbowe. Budynek garażowo-koszarowy posiadał w suterynie warsztat naprawczy, kotłownię, szatnię i magazyn. Na parterze znajdowało się sześć garaży, sień i centrala alarmowa a na pierwszym piętrze mieściły się świetlica mogąca pomieścić trzysta osób, kuchnia, szatnia, pokój mundurowy i pokój orkiestry strażackiej. Na drugim i trzecim piętrze ulokowano mieszkania służbowe a na strychu pokoje dla młodych strażaków. Strażnicę wyposażono w centralę telefoniczną i dwie centrale alarmowe, posiadające połączenia z miastem, przedsiębiorstwami i domami prywatnymi strażaków.
fot. Budynek dawnej remizy w Bielsku w 2017 roku. Po lewej stronie pierwotny budynek z sześcioma garażami, a po prawej stronie dobudowana w 1938 roku część strażnicy z dodatkowymi czterema garażami.
W skład kompleksu strażnicy wchodził również dziedziniec, na którym wzniesiono 26 metrową wieżę obserwacyjną. Na szczycie wieży zamontowano syrenę alarmową. 3 lipca 1930 roku obiekt został uroczyście przekazany Bielsko-Bialskiej Ochotniczej Straży Pożarnej, która wciąż miała charakter niemiecki, co uwidaczniało się m.in. w napisach w języku niemieckim. Stopniowa polonizacja bielskiej straży rozpoczęła się dopiero w 1934 roku w konsekwencji działań polskich władz administracyjnych i pożarniczych, zwłaszcza inspektora Oddziału Powiatowego Śląskiego Związku Straży Pożarnych Klemensa Matusiaka. Bielska strażnica w latach trzydziestych XX wieku uznawana była za największy i najpiękniejszy obiekt tego typu w Polsce. W 1938 roku gmach strażnicy rozbudowano. W wyniku inwestycji budynek garażowo-koszarowy uzyskał dodatkowe nowe cztery garaże, dwanaście mieszkań służbowych, pomieszczenia warsztatowe i socjalne.
fot. Wieża obserwacyjna na dziedzińcu remizy w 2021 roku.
W czasie II wojny światowej bielska strażnica użytkowana była przez reaktywowaną niemiecką Bielitz-Bialaer Freiwillige Feuerwehr. W lutym 1945 roku po ewakuacji Niemców strażnicę zajęły wojska sowieckie, które ostatecznie opuściły ją na początku 1946 roku. Od tego momentu budynek zajęła nowo powstająca Miejska Zawodowa Straż Pożarna. Strażacy zajmowali budynek, aż do 2009 roku, kiedy to przeprowadzili się do nowej remizy przy ulicy Leszczyńskiej.