W 1913 roku obok ratusza miejskiego w Białej wybudowano pierwszy, wolno stojący, nowoczesny kinoteatr miejski. Budynek został zaprojektowany przez pochodzącego z morawskiej Igławy architekta Artura Corazza. Budowla łączyła w sobie elementy neobarokowe i secesyjne.
Budynek Kinoteatru Miejskiego. Karta pocztowa: Biala – Sparkasse u. Stadtkino. Autor: b.d. Wydawca: A.B.B. Rok: 1915. Źródło: Archiwum Allegro. Domena: publiczna.
Z uwagi na fakt, iż skarbiec miejski wykazywał wówczas saldo ujemne pieniądze na budowę władze miasta pożyczyły z fundusz miejskiego przeznaczonego na pomoc najuboższym. Jednocześnie złożyły przyrzeczenie, że zostaną zwrócone z zysków kina. Początkowo koszt inwestycji szacowano na 80 000 koron, jednak z każdym dniem budowy wzrastał on znacznie i ostatecznie wyniósł około 250 000 koron. Chcąc ograniczyć wydatki na budowę, radni zdecydowali o postawieniu budynku kina na niskim fundamencie bez podpiwniczenia. Jak okazało się po latach, decyzja ta była katastrofalna dla obiektu z uwagi na bliskość rzeki Białej i częstotliwość jej wylewów. W celu ułatwienia dojścia do kina przykryto odcinek około 30 metrów potoku Niwka w rejonie obecnych ulic Ratuszowej i Stojałowskiego.
Karta pocztowa: Biala – Sparkassa mit Stadtkino. Autor: nieznany. Wydawca: A.T.B. Rok: 1917. Źródło: Monika Ćwikowska-Broda i Wiesław Ćwikowski, Bielsko-Biała i okolice – historia pocztówką pisana, Oficyna Wydawnicza M-C, Bielsko-Biała 2008. Domena publiczna.
Oficjalne otwarcie kinoteatru nastąpiło 12 października 1913 roku. Sala kinowa mieściła 550 widzów, którzy mogli zasiadać w fotelach lub jedenastu lożach. Sześć loży usytuowanych było po bokach sali, a pięć naprzeciw sceny z ekranem. W budynku oprócz sali kinowej znajdowały się: kasa, garderoba, toalety, bufet. Kino jak na owe czasy posiadało bardzo dobre wyposażenie sprzętowe w postaci aparatu Edisona do wyświetlania filmów dźwiękowych. W tamtym okresie na terenie całych Austro-Węgier taki sprzęt posiadały jeszcze, tylko trzy kina. Przed projekcją filmu widzom wyświetlano krótkie filmy edukacyjne, bardzo często o tematyce przyrodniczej. Repertuar kina był bogaty, na każdy weekend starano się o pozyskanie nowości filmowych.
fot. Parking obok ratusza miejskiego w 2023 r, w miejscu wyburzonego kina Wanda.
Po II wojnie światowej kino otrzymało nazwę „Wanda”. W 1972 roku podczas prac remontowych naruszona została konstrukcja budynku, która jak się okazało była w tragicznym stanie z uwagi na częste wylewania rzeki Białej. Sporządzona analiza i kosztorys naprawy wykazały, że odrestaurowanie budynku to praktycznie wybudowanie go od nowa, dlatego zrezygnowano z dalszy prac i budynek rozebrano.
Kinoteatr Miejski w Białej, kino „Wanda” – Bielsko-Biała, pl. Ratuszowy