Eduard Zipser urodził się w 1802 roku w Bielsku. Po uzyskaniu dyplomu mistrzowskiego w bielskim cechu, w 1826 roku rozpoczął prowadzenie własnej działalności sukienniczej. Po trzech latach jej funkcjonowania Zipser kupił najstarszą manufakturę w bielskim przemyśle wełnianym tzw. fabrykę raszu Johanna Georga Mänhardta z 1760 roku, położoną przy obecnym placu Fabrycznym. W 1841 roku Eduard Zipser, jako pierwszy przedsiębiorca w Bielsku i okolicy podjął decyzję o budowie zakładu, w którym prowadzone będą wszystkie procesy technologiczne niezbędne do wytworzenia sukna od sortowania wełny przez przędzenie, tkanie, farbowanie do apretury. Realizację przedsięwzięcia rozpoczął od zakupu od księcia pszczyńskiego Ludwika Anhalta-Köthena części folwarku w Mikuszowicach Krakowskich. Na zakupionych gruntach wybudował dwupiętrowy budynek fabryczny. Inwestycję ukończono w 1843 roku. Maszyny pracujące w fabryce zasilane były energią wytwarzaną przez koło wodne o mocy 15 KM, napędzane przez wody młynówki położonej w pobliżu ujścia do rzeki Białej.
Fabryka sukna Eduard Zipser & Sohn. Źródło: Die Gross-Industrie Oesterreichs d. 4. Verlag von Leopold Weiss. Wien 1898.
W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XIX wieku w fabryce przeprowadzono prace mające na celu jej rozbudowę. Wzniesione budynki fabryczne finalnie przyjęły formę zamkniętego czworoboku z wewnętrznym dziedzińcem. Obok fabryki, od strony północnej wzniesiono wolno stojący magazyn wyrobów gotowych. W fabryce wprowadzono napęd parowy oraz mechaniczne krosna i przędzarki, co umożliwiło rozpoczęcie produkcji na skalę masową. W okresie tym fabryka Zipsera była największym zakładem przemysłowy w Bielsku i Białej. Pod koniec lat pięćdziesiątych pracę w fabryce rozpoczęli synowie Eduarda — Alexander i Robert. Robert zmarł w 1865 roku. Pięć lat później firmę przekształcono w spółkę Eduard Zipser & Sohn.
Hala fabryczna w fabryce sukna Eduard Zipser & Sohn. Źródło: Die Gross-Industrie Oesterreichs d. 4. Verlag von Leopold Weiss. Wien 1898.
W kwietniu 1871 roku zmarł Eduard Zipser, który pochowany został na ufundowanym przez siebie ewangelickim cmentarzu przy obecnej ulicy Bystrzańskiej. Kierowanie rodzinną firmą przejął jego syn Alexander, który pod koniec lat osiemdziesiątych XIX wieku dokonał kolejnej rozbudowy zakładu oraz zmodernizował park maszynowy. W 1886 roku Alexander założył fabryczną kasę chorych, a rok później konsum dla urzędników i robotników zakładu. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa Alexander Zipser zmarł w 1896 roku.
Znak firmowy fabryki sukna Eduard Zipser & Sohn. Źródło: Nowy wykwint i moda nr 2-3/1937. Krakowski Instytut Wydawniczy. Kraków 1937.
Dalsze prowadzenie fabryki przejęło kolejne pokolenie rodu Zipserów Erwin i Eduard synowie Alexandra. Bracia wprowadzili rodzinną firmę w XX wiek jako największą fabrykę sukna i towarów wełnianych bielsko-bialskiego ośrodka przemysłowego, zatrudniającą około 600 pracowników. W fabryce przetwarzano wełnę z całego świata, produkowano delikatne towary sukienne i wełniane, tkaniny ubraniowe i mundurowe, a także sukno bilardowe. Produkty fabryki sprzedawane były w całych Austro-Węgrzech oraz eksportowane do Australii, krajów Bliskiego Wschodu, Ameryki Północnej i Południowej i Afryki Północnej. Pod koniec XIX wieku mieszkający dotychczas w fabryce Eduard wybudował w jej pobliżu willę nawiązującą do paryskiej architektury willowej, do której wprowadził się z przybyłą z Brazylii żoną. Po 1918 roku fabryka Zipserów należała do najważniejszych w branży wełnianej w Polsce.
fot. Budynek Drugiego Urzędu Skarbowego w Bielsku-Białej w miejscu fabryki Zipserów w 2026 r.
W czasie II wojny światowej okupant wykorzystywał fabrykę do produkcji tkanin dla wojska. W 1945 roku Mikuszowice opuścili ostatni członkowie rodziny Zipserów. Po zakończeniu działań wojennych władze komunistyczne znacjonalizowały zakład. W 1947 roku włączono go w skład Państwowego Zakładu Przemysłu Wełnianego nr 14 w Bielsku-Białej. Trzy lata później fabryka zaczęła funkcjonować samodzielnie, jako Państwowe Zakłady Przemysłu Wełnianego im. M. Fornalskiej, a od 1965 roku weszła w skład ZPW Bewelana. W latach 1972-1977 stare zabudowania fabryczne wyburzono, wznosząc w ich miejscu nowe. Bewelana została zlikwidowana w 1994 roku, a jej obiekty sprzedano. W biurowcu fabryki swoją siedzibę znalazł Drugi Urząd Skarbowy w Bielsku-Białej.
Fabryka Zipserów – Bielsko-Biała, ul. gen. Stanisława Maczka 73