W 1880 roku pochodzący z żywieckiego Zabłocia znany kupiec i przedsiębiorca branży drzewnej — Josef Hofmann kupił od Karla Zenkera wytwórnię zapałek zlokalizowaną w Bielsku na Żywieckim Przedmieściu przy obecnej ulicy Michałowicza 12. Cztery lata później po śmierci Hofmanna zakład na stoku wzgórza Sikornik przejęli jego spadkobiercy. W 1890 roku wyburzono stare zabudowania fabryczne, a w ich miejscu wzniesiono nowe budynki. Jednocześnie fabrykę w Bielsku połączono z tartakiem parowym w Jasienicy należącym również do spuścizny po zmarłym Josefie Hofmannie. W obu zakładach uruchomiono produkcję mebli giętych oraz artykułów przemysłu drzewnego. Od 1896 roku firma zaczęła funkcjonować jako Josef Hofmann Nachfolger – Josef Hofmanna Następcy z siedzibą w Jasienicy i filiami w Bielsku oraz Wiedniu.
Widok fabryki sukna Josefa Langfeldera. Źródło: Ewa Janoszek, Architektura przemysłowa Bielska i Białej w latach 1806-1939, Urząd Miejski w Bielsku-Białej, Bielsko-Biała 2008.
W grudniu 1898 roku zakład w Bielsku sprzedano firmie Fuchs & Freund, prowadzącej tartak parowy i fabrykę mebli giętych w Nowosielicy we wschodniej Galicji. Po bankructwie firmy Fuchs & Freund bielska fabryka na krótko wróciła w ręce poprzednich właścicieli, a w 1909 roku została sprzedana wiedeńskiej firmie G. Lengsfelder & Sohn. W budynkach fabrycznych uruchomiono fabrykę sukna. Trzy lata później fabrykę przejął August Keller, który rozpoczął w niej produkcję sprzętu gimnastycznego.
fot. Dawne zabudowania fabryki Langfeldera w 2026 r.
Kolejnym właścicielem fabryki ulokowanej nieopodal zabudowań kolonii robotniczej został Josef Langfelder szanowany bielski przemysłowiec, kupiec oraz działacz społeczny. Nowy właściciel fabryki uruchomił w niej wytwórnię sukna. W latach dwudziestych XX wieku fabryka przy ówczesnej ulicy Górskiej 12 funkcjonowała jako Fabryka sukna i towarów wełnianych „Bracia Langfelder”. Posiadała maszyny o łącznej mocy 150 KM, zatrudniała około 200 robotników i produkowała różne gatunki sukna i materiałów wełnianych zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn. Zakład posiadał oficjalne przedstawicielstwa handlowe w Austrii, Jugosławii, Grecji, Rumuni, Litwie, Łotwie, Turcji, Finlandii i na Węgrzech. Pod koniec lat dwudziestych XX wieku firma popadła w kłopoty finansowe i w listopadzie 1929 roku Sąd Okręgowy w Cieszynie zatwierdził oficjalne postępowanie ugodowe z wierzycielami firmy „Bracia Langfelder” i samego Josefa Langfeldera.
fot. Dawne zabudowania fabryki Josefa Langfeldera w 2026 r.
W czasie II wojny światowej fabrykę prowadził J. Połomski, a po jej zakończeniu na mocy zarządzenia z 12 lutego 1947 roku Przewodniczącego Wojewódzkiej Komisji do spraw upaństwowienia przedsiębiorstw w Katowicach zakład został przejęty na własność przez Skarb Państwa i funkcjonował jako oddział Zakładu Przemysłu Wełnianego „Merilana”.
Fabryka Josefa Langfeldera – Bielsko-Biała, ul. Michałowicza 12