Przejdź do treści
Strona główna > Plac Garncarski – Wehikuł czasu

Plac Garncarski – Wehikuł czasu

Plac Garncarski w 1914 r.

Okolice placu Garncarskiego w 1914 roku. Pomiędzy ówczesnym placem a ulicą Wzgórze znajdowały się trzy budynki. W budynku na pierwszym planie, tzw. Domu Tobiasa, mieściły się siedziby dwóch redakcji lokalnych gazet, wydawanej przez Szymona Tobiasa – Bielitz Bialaer Anzeiger oraz wydawanej przez Niemiecki Związek Narodowy – Ostschlesische Deutsche Zeitung. Ta druga reprezentowała interesy lokalnego mieszczaństwa i pełniła rolę gazety urzędowej Bielska. Obie gazety ukazywały się w poniedziałki, środy i soboty. Ponadto Szymon Tobias prowadził w budynku zakład plakatowań, trafikę tytoniową i punkt sprzedaży czasopism. Mieściła się w nim również owocarnia Marii Kamiński oraz punkt przyjęć pralni parowej „Pedanterie” z Białej-Lipnika. Budynki przeznaczono do rozbiórki w związku z planem budowy w tym miejscu miejskiego ratusza. Autorem projektu monumentalnego gmachu był słoweńsko-włoski architekt i urbanista – Max Fabiani. Całkowite wyburzenie nieruchomości nastąpiło w latach dwudziestych XX wieku i umożliwiło modernizację placu, jednak projekt Fabianiego nie został wdrożony do realizacji.

Karta pocztowa: Bielitz Schloss, Töpferplatz. Wydawca: A.B.B. Drukarz: nieznany. Rok: 1914. Domena publiczna.

Plac Garncarski w 1914 r. i 2022 r.

Projekt gmachu miejskiego ratusza na placu Garncarskim, opracowany przez Maxa Fabianiego.

Projekt ratusza na placu Garncarskim

Autor: Max Fabiani. Źródło: Jacek Kachel, „Od szlaków handlowych po autostrady”, Miejski Zarząd Dróg w Bielsku–Białej, Bielsko-Biała 2020 r.

Plac Chrobrego – Plac Smolny, Plac Garncarski, Plac Adolfa Hitlera, bielski „Pigalle”